واگر ترتيب مذكور در متن المجدى در نام بردن فرزندانش ترتيب تاريخي ولادت آنها نيز بدانيم ، ومشروط بر اينكه اين فرزندان كلّا يا بعضا توأم نباشند ، أبو طالب هاشم دومين فرزند أبى الحسن عمرى بشمار مىرود ، وأبو طالب هاشم پدر جعفر است كه سند روايت ابن طاووس ره از المجدى بواسطهء أو بابى الحسن عمرى منتهى مىشود . هر كسى دربارهء عمرى مطلبي مرقوم داشته ، حدّ أقل تأليف چهار كتاب به نامهاى « المجدى » و « الرسائل » و « العيون » و « الشافي » را باو نسبت داده است ، وبفرمودهء علّامهء طهراني ره ( طبقات - النابس ، ص 128 ) ابن طاووس كتابي را بنام « مبسوط » ومولى عبد اللّه أفندي از قول منسوب به سيّد تاج الدين بن معيّة ره نيز كتاب ديگرى بنام « المشجّرات » را به عمرى نسبت داده است ( وبديهي است كه اين كلمهء أخير بعنوان « علم » كتابهاى خاصّى است نه وصف كتابهايى ، زيرا از لحاظ تقسيم بندى كتب أنساب به « مبسوط » و « مشجّر » المجدى كتاب مبسوطي است ، وطبعا ابن طاووس كه خود المجدى مبسوط را روايت مىفرمايد دوباره از المجدى به مبسوط تعبير نمىكند ، ولى از آنجا كه خود عمرى در مقدّمه مىگويد : « فإنّه نشأ فيه وشجّر » قطعا پيش از سال 443 كتاب مشجّرى را هم تأليف وترسيم فرموده بوده است . وبهر صورت در سال 443 كه به مصر سفر كرده است مردى مشهور وبعنوان نسّابهء معروف ومورد قبول بوده ، وبه تصريح خودش زحمات فراوانى در جمع أنساب تحمّل كرده بوده است كه نتيجة يا نمودارى از آن را به مجد الدولة ارائه داده ، ودر آن باب با أو مذاكره كرده است كه : « ذاكرني « يعنى مجد الدولة » فيما